Op Stagemotor.nl kun je direct zoeken in 1.259 stages en afstudeeropdrachten op MBO, HBO en WO niveau. Vind snel je ideale stage of afstudeeropdracht en solliciteer direct online!

Welkom bezoeker, heb je al een profiel op Stagemotor.nl? Klik hier om in te loggen. Heb je nog geen profiel? Klik hier om je aan te melden! Bent u werkgever? Klik dan hier!

Columns

Nieuwsberichten | Persberichten | Gastbloggers  | 

Het leed dat het OV heet: Agressie uiten

Donderdag 8 november 2012 - Merely van der Drift

Het OV. Door mijn stage besteed ik drie tot vier uur per dag hierin. Zowel de bus, de metro, trein als de tram komen aan bod. Het is iedere dag weer een feest. Omdat ik weet dat ik hier niet alleen in sta deel ik wekelijks mijn verhalen met jullie, zodat we elkaar kunnen bijstaan tijdens deze zware tijden. Met deze week als onderwerp: Agressie uiten.

“Je weet toch. Toen ging ik naar die vent, aii mattie ik werd gek, je weet toch. Dus ik zei: Beter ga je normaal doen, je weet toch, hij kon dat niet maken. Je weet toch.” Die leuke gesprekken in de bus of metro ook altijd. Heb je net een werkdag achter de rug en ben je blij dat je eeeeindelijk in de bus zit en bijna thuis bent, besluit een gangster achter me te gaan zitten. Een half uur lang ben ik gekweld met: Je weet toch!!. Nee, ik weet het niet. Drie keer per zin zei hij het, maar in de tussentijd had hij zelf geen idee waar hij het over had. Het meisje naast hem snapte er evenveel van, ik hoorde alleen maar: “ha-ha, oh echt? Nee joh? Oh raar.” Irritant, zwaar irritant. Met de minuut kreeg ik meer hoofdpijn.

Ik trek het gewoon aan. Er gebeurt altijd wel wat als ik onderweg ben. Gelukkig ben ik niet de enige. Een vriendin zei van de week: “Ik ben gewoon verdoemd om met het OV te gaan. Ik mis altijd wel iets of er is iets kapot.” Daar heeft ze helemaal gelijk in. Toen we samen op pad gingen, was het ongeluk natuurlijk nog groter en besloot onze metro niet meer te rijden. En ja, dan is het moeilijk om thuis te komen, wanneer je in een gat woont.

Het OV, nouja eigenlijk mijn agressie, is ook de reden waarom ik nog diehard blijf twitteren. Als ik weer eens een overstap gemist heb, besluit ik mijn frustraties op Twitter te gooien. Dat werkt wel, want daarna voel ik me stukken beter. Ik hoor wel af en toe klachten van vrienden die gek van me worden, maar gelukkig bestaat er een “unfollow-knop”. Even drukken en je bent van me af. Het merendeel vindt het gelukkig wel grappig. Wanneer zij wakker worden, staat heel hun Twitter vol met scheldberichten van mij. Hebben zij weer wat te doen als ze hun ellendelange reis gaan beginnen.


Bookmark dit artikel:
| Feed bekijken | Toon alle