Geen tijd
Na maanden van sollicitatiebrieven schrijven, CV’s perfectioneren en van stad naar stad sjokken om die ene super coole stage te vinden ben je eigenlijk al weer klaar met het hele gedoe. Maar dan begint het pas. Volgende week begin je, geniet nog van je vrije tijd en maak je niet te druk. De eerste paar dagen lijkt de tijd te vliegen. Maar dan begint het pas echt door te dringen, acht uur per dag, vijf dagen in de week, en dan de trein nog… Ineens snap je waarom je ouders toch altijd ’s avonds zo uitgeblust op de bank liggen en zo futloos zijn. En jij maar denken dat het aan de leeftijd lag. Je realiseert je dat je jezelf hartelijk mag uitlachen voor elke keer dat je in het verleden de woorden ‘geen tijd’ hebt gebruikt. Tijd, je had er zeeën van!
Wennen
Vrienden vergeten categorisch dat, nee, je kunt niet doordeweeks mee gaan winkelen, je moet werken. Een vertraagde trein of file zorgt er ineens voor dat je wel heel erg laat thuis bent, buiten de spits op weg is er niet meer bij. Evenmin als gewoon even niet komen opdagen omdat je geen zin hebt of nog een kater van de vorige nacht hebt. Daar staat dan weer tegenover dat je weinig tot geen huiswerk voor je kiezen krijgt en (hopelijk) het werk doet waar je plezier in hebt. Tijdens een stage leer je veel, niet minst van alles wat het betekent om een fulltime baan te hebben en de zorgeloosheid van je studentenleven achter je te laten. Welkom in het echte leven, zorg dat je een goede keuze maakt.
